KV Kortrijk-aanvoerder Brecht Dejaegere spreekt klare taal: ” Dit mogen we niet meer uit handen geven”

© Yarne Supply

Drie maanden na de zwartste bladzijde uit de clubgeschiedenis staat KV Kortrijk aan de vooravond van een nieuw hoofdstuk. Degradatie of niet, kapitein (34) blijft aan boord bij zijn grote liefde, KV Kortrijk.“De frisse wind die door de club waait, heeft me overtuigd om te blijven.”

Dag Brecht, hoe gaat het met je?

“Het gaat goed. Ik heb zaterdag in de wedstrijd tegen Torhout een trap op de knie gekregen, maar vandaag heb ik goed kunnen trainen. Morgen train ik weer volledig mee met de groep. Dat is positief nieuws.”

Ben je fit genoeg om zaterdag te starten tegen de RSCA Futures?

“Dat is nog even afwachten. Vandaag ging het alleszins goed en als ik morgen opnieuw voluit met de groep kan trainen en dat goed verteer, zie ik het wel positief in.”

Tijdens de voorbereiding gingen er geruchten rond dat je niet stond te springen voor een avontuur in tweede klasse. Is het zeker dat je ook dit seizoen bij KV Kortrijk blijft?

“Op dit moment zit ik met mijn gedachten voor de volle honderd procent bij KV Kortrijk. Tot op de eerste dag van onze terugkeer had ik het moeilijk om de knop om te draaien, omdat ik in eerste klasse wilde blijven voetballen. Maar wat ik intussen binnen de club zie, heeft me overtuigd om te blijven. Er zijn heel wat nieuwe gezichten en een volledig nieuwe technische staf, maar wat mij vooral opvalt, is de nieuwe structuur. Jelle en Nils hebben me echt verbaasd, de manier waarop zij met de club omgaan is eerste klasse waardig. Dat geeft mij extra energie om mee mijn schouders onder dit project te zetten.”

Je gaat nu voor het eerst in je carrière in 1B voetballen. Wat zijn je verwachtingen van die competitie?

“Het niveau is moeilijk in te schatten. Zoals ik al zei, had ik het mentaal lastig om die knop om te draaien. Maar de positieve veranderingen binnen de club geven me de energie om het beste van mezelf te geven.”

Wat vind je van de huidige kern?

“Er zijn veel nieuwe spelers, een nieuwe staf. We kunnen niet verwachten dat alles meteen van een leien dakje loopt. In de tijd die we gehad hebben, hebben we er het maximum uitgehaald. Maar als we competitief willen blijven tot het einde, zullen we in de breedte nog moeten versterken. Je hebt nu eenmaal een brede kern nodig als je de vooraf gehoopte doelstellingen wilt realiseren.”

Wat is dan die vooraf gehoopte doelstelling? Promotie? De titel?

“Het is moeilijk om meteen hoog van de toren te blazen. Maar ik heb geen goesting om de laatste jaren van mijn carrière aan te modderen in tweede klasse, daar voel ik me nog steeds goed genoeg voor. Ikzelf en de ploeg willen competitief zijn en zo hoog mogelijk eindigen. Het is echter veel te vroeg om te spreken over eventuele promotie, laat staan de titel.”

Je zegt dat je niet wil modderen in de tweede klasse. Heb je ooit overwogen om te stoppen?

“Nee, zeker niet. Ik ben 34 en heb nog een jaar contract. Ik voel me goed. Al besef ik natuurlijk dat er in eerste klasse niet veel spelers ouder zijn dan ikzelf. De voetballerij wordt steeds jonger. Maar wie mij ziet trainen of spelen, ziet dat ik nog steeds mijn mannetje kan staan. Als je kijkt naar het aantal gelopen meters tijdens de training, zit ik nog steeds bij de top drie.”

Droom je van een ‘Jelle Vossen-scenario’? Hij zakte ook, werd kampioen met Zulte Waregem en speelt nu opnieuw als kapitein in 1A

“Dat verhaal heb ik vaak gehoord (lacht). Het zou prachtig zijn om hier zo’n verhaal te schrijven. Al hadden zij twee jaar nodig om terug te promoveren. Ik ga er alles aan doen om de club te helpen. En mocht dat eindigen in een verhaal zoals dat van Jelle, dan zou dat fantastisch zijn. Maar goed, ik ben niet Jelle Vossen, ik ben Brecht Dejaegere. Ik probeer elke dag de club én de jonge gasten te helpen en KVK een stap vooruit te brengen.”

Zaterdag openen jullie tegen RSCA Futures, een belofteploeg. Is dat niet net een lastigere tegenstander om mee te starten, omdat zij zelden met dezelfde elf spelen?

“Dat klopt. Het is altijd moeilijk inschatten wie er op het veld zal staan. Soms doen er vier spelers van de A-kern mee, de week nadien misschien geen enkele. Maar je moet ze sowieso treffen, of het nu op speeldag één is of op het einde van het seizoen. Wat dat betreft is het voor iedereen gelijk.”

Hoe kijk je naar het systeem waarbij belofteploegen niet kunnen zakken?

“Wat ik daarvan vind, zal weinig veranderen. Maar als ik eerlijk mag zijn: ik vind het vreemd. Het voelt oneerlijk aan. Zeker als je weet dat in eerste klasse de laatste nog kans maakt om te blijven. Maar goed, de situatie is voor iedereen gelijk. Het is hoe je ermee omgaat dat het verschil maakt.”

Bij veel clubs die zakken, haken de supporters af. Maar bij KVK zie je net het omgekeerde: bijna evenveel abonnees als vorig seizoen én meteen een uitverkocht uitvak. Hoe verklaar je dat?

“Dat is fantastisch om te zien. Het toont aan dat KV Kortrijk echt een familieclub is. De supporters blijven de club steunen, in goede én in slechte tijden. Dat geeft ons als spelers energie. We zitten dan wel in 1B, maar er zijn weinig clubs die op verplaatsing 700 fans meenemen. Dat zegt genoeg.”

In de voorbereiding speelde je als verdedigende middenvelder. Voel je je goed in die rol?

“Zeker. Bij AA Gent heb ik daar ook gespeeld. Ik ben sowieso iemand die op meerdere posities inzetbaar is. Als ‘6’ heb je veel balcontacten, je zit dichter op de opbouw. Hoe hoger je speelt, hoe afhankelijker je bent van de ballen die je krijgt. Nu kan ik zelf gaan ophalen. Dat ligt me wel.”

Hoe verloopt de samenwerking met Michiel Jonckheere? Toch best uniek dat hij maar één jaar ouder is dan jij, niet?

“Ik heb nog samen met Michiel in de jeugd gespeeld. Toen was ik nog keeper (lacht). Michiel is zeer aangenaam om mee samen te werken: jong, maar toch heel professioneel. Hij staat dicht bij zijn spelers en vindt een goede balans tussen hard werken en plezier. Dat vind ik heel belangrijk.”

Vorig jaar zei je dat je terugkeer naar KVK de cirkel rond maakte. Wordt dit dan ook je laatste club?

“In het voetbal kan alles snel veranderen, dus ik zeg nooit nooit. Maar ik ben hier nog altijd heel graag. Mijn liefde voor de club is groot. Als ik mijn verhaal hier op een mooie manier kan afsluiten, zou dat geweldig zijn.”

Je bent nu een jaar terug in België. Kun je inmiddels weer rustig over straat lopen zonder dat mensen je aanspreken?

“Ja hoor (lacht). Af en toe spreekt iemand me nog aan, maar zolang het bij een kort babbeltje blijft, is dat voor mij geen probleem.”